Aangekomen in Auckland!

We zijn na een lange reis van bijna 3dagen aangekomen in Auckland! Janne heeft zich echt super gedragen tijdens alle vluchten. We hebben hier zelfs felicitaties voor gekregen van medepassagiers! Al hebben we dit niet cadeau gekregen. Omdat Janne nog steeds het makkelijkst in slaap valt dmv de draagzak hebben Wendy en ik uren aan een stuk rondgewandeld of recht gestaan in het vliegtuig. De crew was heel medelevend. Zo mocht ik zelfs blijven recht staan terwijl de stewardessen van de hoofdsteward zich in hun stoelen moesten plaatsen omdat er veel turbulentie was. En ons janne kon de harten van de stewardessen veroveren.

Maar al die inspanning én slaaptekort (op 3dagen hebben we elks maximum 4u geslapen) heeft wel zijn tol geist! Ik ben nu verkouden en grieperig en Wendy is super moe! De eerste dagen zullen we dus rustig aan doen! Zo eist de jetlag ook zijn tol. Een klein voorbeeld tijdens onze eerste nacht in NZ in een hostel. Janne wordt 's nachts onrustig (meestal het teken dat ze honger heeft). Wendy probeert haar borst aan te bieden. Wendy: Joris, ze wil niet meer drinken ... er zit toch al veel tijd tussen ... hoe komt dat toch? Joris: Wacht ik zal helpen ...(we proberen met 2 Janne te forceren om te laten drinken) ... Nee, inderdaad ze wil niet. 20 minuten later en Janne is nog steeds onrustig en wil niet drinken. Wendy: Wacht eens, ik denk dat ik ze misschien toch net eten had gegeven ... Jaja, want de pillamp was nog aan ... Ik was het gewoon opnieuw in slaap gevalen en het vergeten Wat een jetlag allemaal niet kan doen! We hebben in tussentijd al wel ons busje opgehaald. Deze minicamper zal de komende maand ons huisje zijn! Onze eerste nacht hebben we ons meteen "wild" kunnen zetten onder een prachtige sterrenhemel. Al moet Janne precies nog een beetje wennen aan het busje, zij heeft ons afgelopen nacht 4u wakker gehouden! Morgen rijden we door naar het regenwoud voor een eerste dagwandeling.